Acquire

Audi x MSN – Audi patronem wystawy „Kwestia kobieca 1550–2025” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Jako Partner Strategiczny Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Audi wsparło wystawę „Kwestia kobieca 1550–2025”. Była to wyjątkowa opowieść o drodze do niezależności, sile twórczej kobiet i nieustannej walce o widzialność w świecie sztuki. Patronat Audi nad tą wystawą to potwierdzenie kulturowej wrażliwości, a także nowoczesnego wizerunku marki wspierającej instytucje kultury i sztuki.

02/11/2026

KV_1920x1080_WWW

21 listopada 2025 roku na pierwszym piętrze MSN otworzyła się wystawa „Kwestia kobieca 1550–2025”, gromadząca blisko 200 dzieł autorstwa około 150 artystek. Wśród nich znalazły się zarówno współczesne prace, jak i obrazy twórczyń renesansu, baroku oraz XIX wieku, takich jak Artemisia Gentileschi, Tamara Łempicka, Cindy Sherman, Karolina Jabłońska, Betty Tompkins, Leonor Fini, Celia Paul, Guerrilla Girls, Yoko Ono, Frida Kahlo i wiele innych. Była to fascynująca wielowiekowa podróż przez historię sztuki widziana oczami kobiet – pełna odwagi, wyobraźni i konsekwencji w działaniu. Wystawa była czynna do 3 maja 2026. 

Artemisia Gentileschi

Artemisia Gentileschi

Jedna z pierwszych kobiet zajmujących się profesjonalnie malarstwem. Urodziła się w Rzymie w 1593 roku jako córka cenionego malarza Orazia Gentileschiego. W 1616 roku jako pierwsza kobieta została przyjęta do elitarnej Accademia del Disegno we Florencji, co dało jej niezależność prawną i artystyczną. Rywalizująca z ojcem jak równa z równym artystka podpisywała swoje obrazy jako „Artemitia Lomi”, podkreślając swoją autonomię i samodzielność.

Na wystawie można było podziwiać jej obraz „Zuzanna i starcy”. 

Yoko Ono

Yoko Ono

Ikona sztuki awangardowej, feminizmu i pacyfizmu. Przeżyła wiele trudnych doświadczeń, które starannie przekształcała w swoją twórczość. Wystawy, obiekty, performance i instalacje stanowią istotę jej działalności, w której artystka łączy silny przekaz społeczny z artystyczną swobodą. 

Urodzona w 1933 roku w Tokio w rodzinie o artystycznych korzeniach. Mimo medialnych ataków, krytyki i życiowych tragedii, jak konfrontacje ambicji artystycznych z oczekiwaniami bliskich oraz utrata dziecka, nie porzuciła swojej drogi. Sztuka stała się dla niej formą przetrwania, aktywizmem, źródłem wolności i niezależności.  

Na wystawie znajdowała się jej praca wideo „Cut piece 1964”. 

Leonor Fini

Leonor Fini

Argentyńska artystka włoskiego pochodzenia. Była malarką, projektantką i scenografką. 

Uczestniczyła w pierwszych zbiorowych wystawach surrealistów, choć konsekwentnie podkreślała swoją artystyczną niezależność. Jej malarstwo łączy cechy realizmu magicznego – ukazuje senne wizje w formie figuratywnej, zbliżonej do realizmu. W tych pracach subtelne tęsknoty przenikają się z silnym temperamentem i nieustannym dążeniem do wolności.  

Na wystawie pojawiły się jej dwie prace: „Sphinx Serenité” oraz „La Tete de Mort”.  

Celia Paul

Celia Paul

To brytyjska artystka znana ze swojej impresjonistycznej twórczości i intymnych przedstawień ludzi oraz miejsc. We wszystkich jej dziełach zmysł wzroku wiąże się ze światem potencjału, który tkwi wewnątrz. Właśnie w ten sposób możliwe jest przekazanie tego, co niewyrażalne. 

Urodzona w 1959 roku w Thiruvananthapuram w Indiach, obecnie mieszka w Londynie. Jej obrazy są pokazywane w najlepszych galeriach świata. 

Na wystawie mogliśmy podziwiać jej pracę „Ghost and Girl with Egg”. 

Kuratorka i historyczka sztuki Alison M. Gingeras stworzyła wystawę, która polemizowała z mitem nieobecności kobiet w dziejach sztuki. Składająca się z dziewięciu części narracja wizualna ukazywała ciągłość i różnorodność kobiecego autorstwa, odsłaniając ponad 500 lat artystycznej pracy i kreatywności. 

Alison pełniła również funkcję kuratorki w Solomon R. Guggenheim Museum, Centre Pompidou w Paryżu oraz Palazzo Grassi w Wenecji. Obecnie współpracuje z Dallas Contemporary, Museum of Contemporary Art w Miami, a także pracuje niezależnie. Mieszka w Nowym Jorku i Warszawie. 

Znana ze swojego erudycyjnego, lecz anarchistycznego podejścia do historii sztuki, Gingeras zorganizowała szereg przełomowych wystaw, jak „Dear Painter, Paint Me: Painting the Figure Since Late Picabia” w Centre Pompidou w Paryżu (2002), oraz współkuratorowała wystawę „Pop Life” w Tate Modern (2009). Przygotowała także wystawy „My Life as a Man: John Currin” w Dallas Contemporary oraz „New Images of Man” w galerii Blum & Poe w Los Angeles (luty–marzec 2020). 

Jej teksty regularnie ukazują się w czasopismach takich jak „Artforum”, „Playboy”, „Tate Etc.”, „Spike”, a także w licznych książkach i katalogach wystaw. Niszowe wydawnictwo Heinzfeller Nileisist niedawno opublikowało „Totally My Ass and Other Essays” – antologię tekstów Gingeras. 

Alison M. Gingeras, Fot. Magda Pawluczuk
Alison M. Gingeras, Fot. Magda Pawluczuk

Ponad pięć wieków kobiecej twórczości, świadectwo zaangażowania i siły działań feministycznych – „Kwestia kobieca 1550–2025” była na nowo opowiedzianą historią sztuki, która prowadziła do rewizji tzw. kanonu i podważała utrwalony pogląd, że przed XX wiekiem artystki stanowiły jedynie wyjątki.  

Ekspozycja podejmowała tematy edukacji artystycznej, ciała i erotyczności, macierzyństwa, mistycyzmu, wojny, władzy, oporu i przemocy. Poprzez figuratywne malarstwo i rzeźbę ukazywała, jak zmieniały się role kobiet w momentach przełomowych, a jednocześnie – jak konsekwentnie artystki budowały własny głos i swoją artystyczną tożsamość.  

Jak przypominała historyczka Mary Garrard: „Feminizm istniał, zanim wiedziałyśmy, jak go nazwać”. Dzięki wystawie „Kwestia kobieca 1550–2025” ten rodowód stał się namacalny i pozwalał spojrzeć na historię sztuki z nowej, pełniejszej perspektywy.  

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, fot. Alicja Szulc

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, fot. Alicja Szulc

Partnerstwo z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie idealnie współgra z wartościami, które od początku definiowały markę Audi – nowoczesnością, innowacyjnością i odpowiedzialnym kształtowaniem przyszłości. Audi od lat kreuje trendy w światowym designie, harmonijnie łącząc estetykę, technologię i funkcjonalność. To właśnie ta synergia pozwala tworzyć samochody, które inspirują formą i odpowiadają na potrzeby jutra. 

Patronat Audi nad wystawą „Kwestia kobieca 1550–2025” podkreślał kulturową wrażliwość i nowoczesny wizerunek marki wspierającej sztukę. Wystawa była poświęcona odwadze, niezależności i przełamywaniu schematów – wartościom bliskim Audi. 

Dzięki marce publiczność miała okazję zobaczyć po raz pierwszy dzieła wybitnych artystek z całego świata w Polsce. Patronat nad wystawą był także symbolicznym i realnym wsparciem kobiecej siły twórczej. 

Partnerstwu Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Audi przyświeca cel zwiększania dostępności sztuki. Jego efektem jest idea „Muzeum Otwartego”, w ramach której – dzięki wsparciu marki – w dniu otwarcia wystawy, 21 listopada 2025, wstęp na nią był bezpłatny. Skorzystało z tej możliwości aż 5000 osób. Wystawa „Kwestia kobieca 1550–2025” cieszyła się szerokim zainteresowaniem – odwiedziło ją łącznie 173 635 osób.  

Loading..