Acquire

Audi x MSN – Audi patronem wystawy „Kwestia kobieca 1550–2025” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Jako Partner Strategiczny Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Audi wsparło wystawę „Kwestia kobieca 1550–2025”. Była to wyjątkowa opowieść o drodze do niezależności, sile twórczej kobiet i nieustannej walce o widzialność w świecie sztuki. Patronat Audi nad tą wystawą to potwierdzenie kulturowej wrażliwości, a także nowoczesnego wizerunku marki wspierającej instytucje kultury i sztuki.

21 listopada 2025 roku na pierwszym piętrze MSN otworzyła się wystawa „Kwestia kobieca 1550–2025”, gromadząca blisko 200 dzieł autorstwa około 150 artystek. Wśród nich znalazły się zarówno współczesne prace, jak i obrazy twórczyń renesansu, baroku oraz XIX wieku, takich jak Artemisia Gentileschi, Tamara Łempicka, Cindy Sherman, Karolina Jabłońska, Betty Tompkins, Leonor Fini, Celia Paul, Guerrilla Girls, Yoko Ono, Frida Kahlo i wiele innych. Była to fascynująca wielowiekowa podróż przez historię sztuki widziana oczami kobiet – pełna odwagi, wyobraźni i konsekwencji w działaniu. Wystawa była czynna do 3 maja 2026. 

Artemisia Gentileschi

Artemisia Gentileschi

Jedna z pierwszych kobiet zajmujących się profesjonalnie malarstwem. Urodziła się w Rzymie w 1593 roku jako córka cenionego malarza Orazia Gentileschiego. W 1616 roku jako pierwsza kobieta została przyjęta do elitarnej Accademia del Disegno we Florencji, co dało jej niezależność prawną i artystyczną. Rywalizująca z ojcem jak równa z równym artystka podpisywała swoje obrazy jako „Artemitia Lomi”, podkreślając swoją autonomię i samodzielność.

Na wystawie można było podziwiać jej obraz „Zuzanna i starcy”. 

Yoko Ono

Yoko Ono

Ikona sztuki awangardowej, feminizmu i pacyfizmu. Przeżyła wiele trudnych doświadczeń, które starannie przekształcała w swoją twórczość. Wystawy, obiekty, performance i instalacje stanowią istotę jej działalności, w której artystka łączy silny przekaz społeczny z artystyczną swobodą. 

Urodzona w 1933 roku w Tokio w rodzinie o artystycznych korzeniach. Mimo medialnych ataków, krytyki i życiowych tragedii, jak konfrontacje ambicji artystycznych z oczekiwaniami bliskich oraz utrata dziecka, nie porzuciła swojej drogi. Sztuka stała się dla niej formą przetrwania, aktywizmem, źródłem wolności i niezależności.  

Na wystawie znajdowała się jej praca wideo „Cut piece 1964”. 

Leonor Fini

Leonor Fini

Argentyńska artystka włoskiego pochodzenia. Była malarką, projektantką i scenografką. 

Uczestniczyła w pierwszych zbiorowych wystawach surrealistów, choć konsekwentnie podkreślała swoją artystyczną niezależność. Jej malarstwo łączy cechy realizmu magicznego – ukazuje senne wizje w formie figuratywnej, zbliżonej do realizmu. W tych pracach subtelne tęsknoty przenikają się z silnym temperamentem i nieustannym dążeniem do wolności.  

Na wystawie pojawiły się jej dwie prace: „Sphinx Serenité” oraz „La Tete de Mort”.  

Celia Paul

Celia Paul

To brytyjska artystka znana ze swojej impresjonistycznej twórczości i intymnych przedstawień ludzi oraz miejsc. We wszystkich jej dziełach zmysł wzroku wiąże się ze światem potencjału, który tkwi wewnątrz. Właśnie w ten sposób możliwe jest przekazanie tego, co niewyrażalne. 

Urodzona w 1959 roku w Thiruvananthapuram w Indiach, obecnie mieszka w Londynie. Jej obrazy są pokazywane w najlepszych galeriach świata. 

Na wystawie mogliśmy podziwiać jej pracę „Ghost and Girl with Egg”. 

Kuratorka i historyczka sztuki Alison M. Gingeras stworzyła wystawę, która polemizowała z mitem nieobecności kobiet w dziejach sztuki. Składająca się z dziewięciu części narracja wizualna ukazywała ciągłość i różnorodność kobiecego autorstwa, odsłaniając ponad 500 lat artystycznej pracy i kreatywności. 

Alison pełniła również funkcję kuratorki w Solomon R. Guggenheim Museum, Centre Pompidou w Paryżu oraz Palazzo Grassi w Wenecji. Obecnie współpracuje z Dallas Contemporary, Museum of Contemporary Art w Miami, a także pracuje niezależnie. Mieszka w Nowym Jorku i Warszawie. 

Znana ze swojego erudycyjnego, lecz anarchistycznego podejścia do historii sztuki, Gingeras zorganizowała szereg przełomowych wystaw, jak „Dear Painter, Paint Me: Painting the Figure Since Late Picabia” w Centre Pompidou w Paryżu (2002), oraz współkuratorowała wystawę „Pop Life” w Tate Modern (2009). Przygotowała także wystawy „My Life as a Man: John Currin” w Dallas Contemporary oraz „New Images of Man” w galerii Blum & Poe w Los Angeles (luty–marzec 2020). 

Jej teksty regularnie ukazują się w czasopismach takich jak „Artforum”, „Playboy”, „Tate Etc.”, „Spike”, a także w licznych książkach i katalogach wystaw. Niszowe wydawnictwo Heinzfeller Nileisist niedawno opublikowało „Totally My Ass and Other Essays” – antologię tekstów Gingeras. 

Alison M. Gingeras, Fot. Magda Pawluczuk
Alison M. Gingeras, Fot. Magda Pawluczuk

Ponad pięć wieków kobiecej twórczości, świadectwo zaangażowania i siły działań feministycznych – „Kwestia kobieca 1550–2025” była na nowo opowiedzianą historią sztuki, która prowadziła do rewizji tzw. kanonu i podważała utrwalony pogląd, że przed XX wiekiem artystki stanowiły jedynie wyjątki.  

Ekspozycja podejmowała tematy edukacji artystycznej, ciała i erotyczności, macierzyństwa, mistycyzmu, wojny, władzy, oporu i przemocy. Poprzez figuratywne malarstwo i rzeźbę ukazywała, jak zmieniały się role kobiet w momentach przełomowych, a jednocześnie – jak konsekwentnie artystki budowały własny głos i swoją artystyczną tożsamość.  

Jak przypominała historyczka Mary Garrard: „Feminizm istniał, zanim wiedziałyśmy, jak go nazwać”. Dzięki wystawie „Kwestia kobieca 1550–2025” ten rodowód stał się namacalny i pozwalał spojrzeć na historię sztuki z nowej, pełniejszej perspektywy.  

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, fot. Alicja Szulc

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, fot. Alicja Szulc

Partnerstwo z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie idealnie współgra z wartościami, które od początku definiowały markę Audi – nowoczesnością, innowacyjnością i odpowiedzialnym kształtowaniem przyszłości. Audi od lat kreuje trendy w światowym designie, harmonijnie łącząc estetykę, technologię i funkcjonalność. To właśnie ta synergia pozwala tworzyć samochody, które inspirują formą i odpowiadają na potrzeby jutra. 

Patronat Audi nad wystawą „Kwestia kobieca 1550–2025” podkreślał kulturową wrażliwość i nowoczesny wizerunek marki wspierającej sztukę. Wystawa była poświęcona odwadze, niezależności i przełamywaniu schematów – wartościom bliskim Audi. 

Dzięki marce publiczność miała okazję zobaczyć po raz pierwszy dzieła wybitnych artystek z całego świata w Polsce. Patronat nad wystawą był także symbolicznym i realnym wsparciem kobiecej siły twórczej. 

Partnerstwu Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Audi przyświeca cel zwiększania dostępności sztuki. Jego efektem jest idea „Muzeum Otwartego”, w ramach której – dzięki wsparciu marki – w dniu otwarcia wystawy, 21 listopada 2025, wstęp na nią był bezpłatny. Skorzystało z tej możliwości aż 5000 osób. Wystawa „Kwestia kobieca 1550–2025” cieszyła się szerokim zainteresowaniem – odwiedziło ją łącznie 173 635 osób.  

Loading..